Jakoś łatwiej się męczę niż dawniej. Najchętniej wracałabym prosto do domu po pracy, ale czasami trzeba gdzieś podejść, coś załatwić. A w mieście jakoś szybko mija czas. Wychodzi się na chwilkę i mijają dwie godziny.
Mateusz prosił mnie dzisiaj o przysługę, więc nie mogłam nie wesprzeć kumpla. Kupiłam mu piloty do podwórzowej bramy, podpałkę do pieca i zapalniczkę. Zaniosłam do mieszkań, a potem jeszcze wystawiłam przed bramę podwórza kontenery, które jutro śmieciarze mają opróżniać. Jacyś sympatyczni chłopcy na podwórku sami zaofiarowali się z pomocą przy tych kontenerach. Nie taka najgorsza ta dzisiejsza młodzież.
Szmateksowej diecie jestem wierna, ale na drobne odstępstwa sobie pozwalam. Nabyłam dzisiaj skarpetki - jedną parę z wełny merynosów i drugą z alpaki. Zobaczę, jak się sprawdzą... w łóżku. Tak, to będą skarpetki do spania, bo starszej pani doskwiera słabe krążenie. Do tego dorzuciłam opaskę na włosy z trzech pasm dzianiny plecionych w warkocz. Mogę się ostatecznie obejść bez czapki, ale nie znoszę marznąć w uszy.
Tak się poszwendawszy wróciłam wreszcie do domu i szczerze mówiąc nie chce mi się już kiwnąć palcem. Nie zrobiłam sobie nawet obiadu, a jedynie zapchałam się dwiema drożdżówkami. Zapaliłam w piecu, żeby ciepło było, a resztę zajęć mam dzisiaj w nosie. Późno tej nocy zasnęłam, bo chciałam dokończyć wspomnianą ostatnio książkę, co mi się udało. Dziś chyba potrzebuję odespać.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz