Spirala nienawiści

Na Podkarpaciu jakiś szaleniec dokonał napaści z nożem w ręku. Jedną osobę zabił, trzy, zdaje się, walczą o życie. Doszły mnie pogłoski, że zmarła i druga z ofiar nożownika.

J., takie spokojne, zdawało się, miasteczko....

Oczywiście ruszyła lawina komentarzy na Facebooku. Dałam się sprowokować, napisałam co nieco, ale moja opinia było krótka i konkretna, nie dałam się wciągnąć w nic nie wnoszące polemiki. Oburza mnie jednak łatwość ulegania zbiorowym opiniom i dobrowolna rezygnacja z samodzielnego myślenia. Oczywiście zapanowało święte oburzenie na niewdzięcznych Ukraińców, którym nie warto pomagać. Agresor był tejże narodowości.

Nie mogę pojąć, że tak oczywista dla mnie sprawa nie dla wszystkich jest jasna: zbrodnia, okrucieństwo, nienawiść nie mają narodowości. Żadna nacja nie ma monopolu na draństwo, ani na dobroć zresztą. Na Boga! świat składa się z mnóstwa jednostek! Czas przerwać wreszcie błędne koło nienawiści i oskarżeń. Inaczej do końca świata i jeden dzień dłużej na świecie będą toczyć się wojny!

Choć od wieków Ukraińcy nie byli w moim regionie niczym nadzwyczajnym, niewiele miałam z nimi osobistej styczności. Latem poznałam jedną kobietę tej narodowośći, a później jej męża - normalni, ale to zupełnie normalni ludzie, którzy nikomu nie wadzą.

Okryci złą sławą rezuni to również ofiary. Ofiary podziałów i spaczonych ideologii. Niejednokrotnie brutalnego szantażu. Nie wszyscy z własnej woli wstąpili w zbrodnicze szeregi. A przemoc rodzi przemoc... Nie szerzmy jej dalej.